Gün Batımı

Gün batımını sevenlerin sonu bellidir, dedi o yorgun gülüşüyle.

Saatlerdir ağlıyordu. Artık ağlayamamaya başladığında fark etti yorulduğunu. Yatağında doğruldu. Yastığının ıslak bölümüne dayadığı elinden güç alarak ayağa kalktı. Kendisine 2 numara kadar büyük olan terliklerini ayağına geçirip, terliklerini sürüyerek mutfağa gitti. Çaydanlığa su doldurup ocağa koydu. Burnunu çekerek banyoya gitti. Yüzünü yıkarken aynaya bakmamaya çalıştı. Kazağının ıslanmış kollarına gözü takıldı. En son neye bu kadar ağlamıştı acaba? Kafasını kaldırıp aynadaki görüntüsüne baktı. Sadece gözlerinin şişmiş olacağını düşünüyordu ama bu yüz arı sokmuş gibi görünüyordu. Gülümsedi, gülümsedikçe şişmiş gözleri iyice yumuk yumuk oldu. Gidip duşun çeşmesini açtı. Üstündekileri çıkartıp makineye attı. Arkasını döndüğünde akan suyun yavaştan buharlaştığını gördü, su ısınmış olmalıydı.

Sıcak suyun altına girdi. Duş başlığındaki yirmiden fazla delikten bir hışımla çıkan sular birbirlerinden bağımsızmışçasına yüzünün farklı noktalarına çarptıktan hemen sonra akışa geçiyorlardı. Aktıkça tekrar birbirlerine karışıyorlar, bedenini bir çarşaf gibi kaplıyorlardı.

Su yorgun kaslarını gevşetmeye başlamıştı ki mutfaktan gelen sesle çıkması gerektiğini hatırladı. Havlu almayı unutmuştu. Titreyerek mutfağa giderken üstündeki damlalar onun geçtiği yerlere izlerini bırakıyordu. Çayı demleyip odasına yöneldi. Çekmeceden eline ilk gelen havluyu alıp sarındı. Havlu kendisinden de soğuktu sanki. Kurulanıp üstünü giyindi. En kalın çoraplarını çekmecenin dibinden çıkartıp yatağına oturdu. Üşümekten rengi gitmiş ayaklarına çorapları geçirirken yastığına gözü kaydı. Islanmış yastık yüzünü çıkardı. Etraftaki peçeteleri topladı. Yastık yüzünü makineye atıp peçetelerle mutfağa gitti. Peçeteleri çöpe attı. Çay olmak üzereydi.

Tavada erittiği margarinde biraz peynir eritip üstüne bir yumurta kırdı. Yalnızlık kahvaltısı hazırdı. Yalnızlık canını yaktığında iştahı kesilirdi eskiden. Sonraları yalnızlığa alıştığında, artık canını sıkmamaya başladığında böyle kahvaltı yapmaya başlamıştı. Huzurlu, şarkılı türkülü kahvaltısına kimsenin karışmıyor oluşunu severdi. O hayatına girdi gireli kahvaltılarda -aslında günün hemen her vaktinde- zihni onunla meşgul olduğundan uzaklaşmıştı bu kahvaltı faslından. Şimdi hayatının “ondan sonra” bölümünün ilk yalnızlık kahvaltısını ediyordu. Birsen Tezer’den olacaktı ilk kahvaltı şarkısı.

“Kusura kalmasın dünler, kusura kalmasın şimdiler,

Hiç kusura bakmayın yaz, kusurum kalmasın kış,

Biraz bekleme zamanı, içine dönüp birikenleri atmak zamanı”

Birinin her anına yetişme telaşı kalmamıştı artık. Yavaş davranabilme özgürlüğünü hissetti yeniden. Gözlerini kapattığında akıp giden zaman ondan bir şeyler götürüyor gibi değildi artık. Zaman yeniden dostluğunu sunuyordu yavaş akarak.

Mutfak camından gökyüzünün pembeleştiğini gördü. Uzun saatler geçirmişti yatakta. Gün batmaya başlamıştı o kahvaltı ederken. Açık mavi gökyüzüne serpiştirilmiş pembelere baktı. Çocuk resmi gibi neşe vericiydi. Hava almak için balkona çıktığında daha uzaklarda gökyüzünün koyulaştığını gördü. Herkesin gözünün önünde gökyüzü gittikçe koyulaşacak, o sevimli pembelikler mutluluk mavisi gökyüzünü kabus gibi bir karanlığa dönüştürecekti. Ve işte tam da şuan yaptı denemeyecek şekilde zamana yayacaktı bu dönüşümü.

“Ne kadar romantik!”

Gün batımını sevenlerin sonu bellidir, dedi o yorgun gülüşüyle. Kendisini karanlığa sürükleyen gün batımının ona bir müddet için yaşattığı pembelikleri hatırladı. Ardından gelen karanlığı çok geç olmadan fark ettiği için mutlu oldu. Bir çocuğun çoktandır uzaktan izlediği salıncağın boşaldığını görmesi gibi ferahlatıcıydı mutluluğu. Aldığı her nefes o salıncağın sallanmasını sağlıyordu sanki.

İçeri geçip bir çay daha doldurdu kendine. Şarkılar devam ediyordu.

Reklamlar

Gün Batımı” üzerine 3 yorum

  1. Yüreğinize sağlık. Bu kitabınızdan bir kesit mi yoksa yazdığınız kısa bir hikaye mi. Hangisi olursa olsun çok güzel dizilmiş cümleler bunlar. Devamı varsa bizden esirgemeyiniz. Okumak için buralardayız.

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s