Sana Leyla, Sana Hasret

DSC_0167

Sana Leyla, sana hasret.

Sen, benim gökyüzüm. Bilmem ki nasıl söylesem sevdiğimi. Söylemek bu kadar yetersizken gözlerinden uzakta, seni hangi düşünceye sığdırabilirim? Kelimeler sığ, konuşmak anlamsız. Gel gör gönlümdeki dinginliği. En güzel şarkılar, en güzel sofralar sana.

Bak söylüyorum, şair edeceksin beni sonunda.

Dudağımın bir kenarındaki yamuk gülüş, derin bir iç çekişe bırakır oldu kendini. Kokun gelse hadi neyse. Üşüme mevsimini de açtım yokluğunda. Bütün güzel kokular gibi sıcağım da sende kaldı. Hadi, tamam sen gelme. Ama bir ceketin, bir hırkan yok mudur kokunla göndersen?

Bugünlerde omuzlarım düşüncelerimi kaldıramıyor, bir el atsan.

Sen bilirsin nasıl güçlü olunacağını. Anlarsın sıkıntımı. Sanki bir sen anlarsın. Bir sorsan, bir anlatsam. Yolu göstermene gerek olmaz, kendim giderim. Yaparsın de. İnan bana, seni haksız çıkarmam.

Sesini unutturma n’olur. Hazır değilim.

 

Reklamlar

Sana Leyla, Sana Hasret” üzerine 3 yorum

  1. beynsapi dedi ki:

    Hasret olmadan olunmuyor “Leyla”. Ve “Leyla” olunca olunmuyor “Mecnun”. Soru şu sanırım “Hasret olmasa Leyla olur muydun?”. Yine güzel bir yazı ve yine altında “Nihal” imzası. Ellerine sağlık

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s