Gökyüzü ve kadın

Ya gökyüzünü de unutursam dedi kadın. İşte bu benliğimin sonu olur.

Karşısındaki adam konuşmaya devam ediyordu. Sanki kadını hiç sevmemiş hatta hiç tanımamış gibi davranıyordu. Sürekli değişmesi gereken yönlerini sayıyordu kadına. Bir yerden sonra dinleyememişti kadın.

Acaba evde değişecekler listesi hazırlamış mıdır, diye düşündü.

“Kaç madde var acaba listede? 25? 40? Bitiremedi bir türlü. Kaç saatini aldı acaba bunları bulmak? Ben olsam aklımda tutamazdım, helal olsun be! Kopya çekiyor olmasın? Doğum günümü bile hatırlamamıştı halbuki.”

Adam hararetli bir şekilde konuşmaya devam ediyordu. Gözlerini gözlerinden ayırmayan kadının kendisini dinlemediğini anlamamış gibiydi. Arada cümlesini bitirdikten sonra kadına “haksız mıyım”, “öyle değil mi” gibi kendini onaylatacak sorular soruyordu. Ama hiç “neden” diye sormamıştı konuşmanın başından beri. Neden bunu yapıyorsun?

Hoş, sorsa ne değişirdi ki? Öyleydi işte. Bir sürü şeyler yaşamıştı herkes gibi. Sonuçta vardığı nokta buydu. Kendini adamdan hiç saklamamıştı. Adam onu böyle tanımıştı en başında. Neden şimdi sorun olmuştu?

Şimdi değişmeye, adamın deyişiyle düzelmeye kalksa kendinden geriye ne kalacaktı? Bu uzun liste haricinde kendi özündeki özellikleri düşündü. Ondan geriye ne kalıyordu?

Bir an için uzaklara daldı. Adam söylediklerinde haklı olabilirdi. Belki biraz daha enerjik olması ona da iyi gelirdi. Daha çok gezen, daha çok konuşan, daha sıcakkanlı biri olsa daha çok arkadaşı olur, daha çok sevilirdi. Bu kadar sık yalnız kalmak istemese mesela, programını bu kadar planlamadan özgürce yaşasa, sonra adamı daha sık arasa mutlu bir ilişkileri olabilirdi. En azından o sıkıcı bulmacaları çözmekten vazgeçebilirdi. Yolda yürürlerken bile bulutlara bakar durur adamın dediklerini dinlemiyor gibi görünürdü. Aptal aptal gökyüzünü izleyeceğine adamı dinlemeliydi.

Ya gökyüzünü de unutursam, diye düşündü kadın. “İşte bu benliğimin sonu olur.”
Kadın gökyüzünü almaya çalışan adama baktı. Üzgünüm, dedi.  “Yapamam.” Gökyüzünü kıskanan adamı masada şikayetleriyle beraber bırakıp dışarı çıktı.

Hava sıcaktı. Birkaç parça bulut, küçük çocukların pamuktan yaptıkları şekillere benziyordu. İçinde hafiften çalan şarkıyla evinin yolunu tuttu.

“Bulutlar iç içe ve her an başka bir resim oluyorlar…”

https://youtu.be/9bvWJDIXLz8

Reklamlar

Gökyüzü ve kadın” üzerine 8 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s